چهل شب چشم من با گریه خو کرد
چه شبها با تو بودن آرزو کرد
چهل شب تا سحر نقش خیالت
کنار من نشست و گفتگو کرد
چهل غروب غم انگیز سپری شد بدون حضور تو ...... بدون لمس دستان تو ........ بدون شنیدن صدای تو ............. هر لحظه چشمانم به در.......هر لحظه گوشم به صدای زنگ ........هر لحظه ارزویم این بود که کسی مرا از خواب بیدار کند ..... هر لحظه سیمای دلنشینت رو در ذهنم مجسم میکردم و منتظر شنیدن صدایت بودم ........ چهل روز با خیال آمدنت روزها وشبها را سپری کردم ...... روزها از پی هم امدند و رفتند اما تو نیامدی ...... گفته بودی میروم و رفتی اما باور نداشتم ......... چهل روز برایم به اندازه چهل سال گذشت ........ همه فهمیدند وبه من فهماندند که دگر مادرت نخواهد امد ولی من همچنان به انتظارت لحظه ها را شماره میکرد م ...... تا به این لحظه باور نداشتم که دیگر نیستی ......... هر کسی تسلیت گفت پذیرا شدم اما نه از ته دل ....... با خود میگفتم مگر میشود مادر برود آنهم بدونه خداحافظی ....... منتظر صدایت بودم که صدایم کنی ............ دخترمممممممممممممممممممم خدانگهدار .................... اما اینک من .....اینجا .....تنها ......... و در سکوتی مه آلود در حسرت دوباره شنیدن صدای تو میسوزم و سر بر بالین حسرت به خواب میروم ...
خیلی زود بود مامانی من.......خدایا صبرم بده ...خدایا خیلی بی طاقتم ..........نمی تونم باور کنم مادرم نیست .........هر بار که تلفن زنگ میزنه فکر میکنم مامانمه ......... ولی ....................... کجا برم ؟ چطوری صداشو بشنوم ؟ نمی خوام گریه کنم ........اصلا چرا باید گریه کنم ؟ .......... مگه مادرم مرده ؟ نه نمرده ............ من که باور نمیکنم .........................خدایا از من چه انتظاری داری ................ چطوری باور کنم چطوری؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست
هر کسی نغمه خود خواند و از صحنه رود
صحنه پیوسته بجاست
خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد...
و اينه كه به اين دنيا و متعلقاتش بيشتر وابسته ميشم و مي دونم اصلا خوب نيست اما بخاطر پانياي عزيزم دوست دارم باشم و ببينم و زندگي كنم .
و تعادلشو خوب حفظ ميكنه .
و موز هم خيلييييييييييييييييي دوست داره . 
جالب بود پانیا اصلا گریه نکرد یعنی فقط همون موقع تزریق و بعدش زود زود ساکت شد . من و بابایی هم به داشتن چنین دختر صبوری افتخار می کردیم و سرمون رو پیش همه مامان ها و باباها بالا گرفتیم 
. مرسی مامان .
هرجا مهمونی میریم دیگه خودش شیرینی مورد علاقه اش رو از ظرف شیرینی برمی داره و اصلا تحمل اینکه حداقل برای حفظ آبروی ما چند دقیقه شیرینی توی بشقاب بمونه تا صاحب خونه تعارف کنه رو نداره یکراست از ظرف شیرینی وارد دهان مبارک ایشون میشه ...
دختر گلم تو زیباترین هدیه خداوندی و ما به خاطردسته گلی مثل تواز خداوند سپاسگزاریم(خدایا شکر)
را دوست خواهند داشت پدر و مادرت
تبریک می گم امیدوارم همیشه سالم و تندرست باشه و همیشه مثل یه خانم خانمی کنه .
آخه همش دوست داری یکی کنارت باشه). بچه اجتماعی هستی و بغل همه میری . تازه خیلی هم خوش خنده ای . اینه که همه می گن" به مامانش رفته "
که من و بابایی از خنده قش می کنیم و ساکت میشیم 
تا تو حرف بزنی . با شیرین کاریهات دل همه رو بردی راستی که خوب بلدی دلبری کنی هاااااااااا 
و بی تابی بغلشو اونقدر خوشش میاد 
که نگو و نپرس
و خودتو واسش لوس میکن اون هم آی مرده لوس بازیه ... ای ناقلا خوب جای منو تو بغل بابایی گرفتی ها 
) و تنها نوزاد میل به مایعات دارد .
و اصلا حوصله ندارم برای همین دیروز مرخصی گرفتم که پیشش باشم 
. امروز هم انقدر فکرم مشغول بوده و کسل بودم که صبح داشتم می رفتم اداره ، برای اولین بار تصادف کردم 
البته خدارو شکر ماشینه طوریش نشد اما خیلی ترسیدم 
. راننده ماشین مقابل اومد پایین و یه نگاه غضبناکی به من کرد 
و یه نگاه ترحم آمیزی به ماشینش کرد 
وقتی دید که طوری نشده نمی دونم یه چیزی گفت و رفت من که نفهمیدم چی گفت چون شیشه های ماشین بالا بود و مثل اینکه اصلا دلم نمی خواست بشنوم فقط بدون هیچ حرکتی نشسته بودم پشت فرمون ، اصلا نمی دونم چم شده بود
که حتی سرم رو به نشانه عذر خواهی تکان ندادم احساس می کنم که خیلی بی نزاکتی کردم . اخه من همیشه از خود تصادف نمی ترسم بیشتر ازعلافی اون و از همه مهمتر از اینکه دورو بریها که رد می شن و تصادف رو می بینند بگن نگاه کن باز هم یه راننده خانم . از این حرف متنفففففرم . 
